
De eerste plek waar ik mij ooit echt thuis voelde was in de natuur. Haar grillige veranderlijke aard leerde mij dat niet alleen mijn voorspelbare en controleerbare kanten van waarde zijn.
Over mij
Met twee jaar een lopende praktijk kan ik met veel zekerheid zeggen; ik hou van dit vak. Voor mij betekent écht mijn gevoel toelaten; ruimte maken voor een rauwe werkelijkheid. Een werkelijkheid waar diepe pijn en zorgeloos geluk hand in hand gaan. Waar het uitsterven van diersoorten en de eeuwige pracht van de natuur, de genocides en de onuitputtelijke liefde van mensen voor elkaar; allemaal bestaan. De vraag 'wat is de zin van het leven?' valt voor mij dan weg. Dit is het leven; en het enige wat ik kan doen om het eer aan te doen, is het beleven. Dit werk is voor mij een ode aan de rauwe werkelijkheid, de grilligheid van het bestaan. Wat, als je mij wil geloven; eigenlijk heel mooi is.
Ik zit in mijn vijfde en laatste jaar van de opleiding voor lichaamsgerichte psychotherapie. Verder waren belangrijke leerscholen voor mij: een wandeltocht van Mexico naar Canada, studie antropologie en minor filosofie, assisteren bij 'leef in je lijf', cursussen en bijscholingen van bodymind opleidingen.

Het proces wat mij hier bracht.
Rationeel was mijn leven altijd vol en rijk. Toch merkte ik op een bepaald moment dat ik het vooral als een gevecht ervoer. Veel van de reizen, retraites en uren denken en schrijven, waren pogingen om grip te krijgen op mijn leven. Ik hoopte dat ik, als ik hard genoeg aan mezelf werkte, ooit kon gaan genieten van het leven(zoals al die anderen dat leken te kunnen).
Uiteindelijk uitte deze zoektocht zich in een steeds strengere controle over (gezond) eten. Steeds hardere regels die mij bij geluk zouden moeten brengen. Toen ik niet anders kon dan inzien dat ik een eetstoornis had, kwam ook langzaam het besef dat ik in deze hele zoektocht een essentieel deel van mezelf negeerde. Ik was zelfs vergeten hoe ik ernaar kon luisteren: mijn lichaam.
Dat inzicht bracht me bij een lichaamsgericht therapeut. Het proces dat volgde overtrof al mijn verwachtingen. Ik ging van overleven naar echt leven. Ik begon daadwerkelijk te begrijpen wat "genieten van het leven" betekent.
Thema’s die mij aan het hart liggen zijn: eetproblematiek, genderdiversiteit, de hormonale cyclus en depressieve gevoelens.
